Odmiany główne pomarańczy

Pomidorowe pomarańcze (zwane także “białymi”, “okrągłymi” lub “blond”) stanowią około dwie trzecie całej produkcji pomarańczy. Większość tej uprawy jest wykorzystywana głównie do ekstrakcji soku.

Pomarańcza z Walencji

Pomarańcza z Walencji jest owocem późnego sezonu, a zatem popularną odmianą, gdy pomarańcze pępek są poza sezonem.

Hamlin

Odmiana ta została odkryta przez Ag Hamlin w pobliżu Glenwood na Florydzie w 1879 roku. Owoce są małe, gładkie, niezbyt intensywne i soczyste, z sokiem jasnożółtym, szczególnie w owocach pochodzących z podkładki cytrynowej. Owoce mogą być beznasienne lub mogą zawierać pewną liczbę małych nasion. Drzewo jest wysokowydajne i odporne na zimno, produkuje owoce dobrej jakości, zbierane od października do grudnia. Rozkwita w wilgotnym klimacie subtropikalnym. W chłodniejszych, bardziej jałowych obszarach drzewa produkują jadalne owoce, ale zbyt małe do użytku komercyjnego.

Drzewa z gajów lub obszarów pokrytych lasem sosnowym są pączkowane na kwaśnych pomarańczowych drzewach, metoda ta zapewnia wysoką zawartość ciał stałych. Na piasku są szczepione na szorstkiej podkładce z cytryny. Pomarańcza Hamlin jest jedną z najpopularniejszych pomarańczy soku na Florydzie i zastępuje odmianę Parson Brown jako główny sok pomarańczowy z wczesnego sezonu.

Inne odmiany pospolitych pomarańczy:

Bali: uprawiany na Bali w Indonezji. Większe niż inne pomarańczowe

Belladonna: uprawiana we Włoszech

Berna: uprawiana głównie w Hiszpanii

Biondo Comune (“zwykły blondyn”): szeroko uprawiany w basenie Morza Śródziemnego, szczególnie w Afryce Północnej, Egipcie, Grecji (gdzie jest nazywany “koines”), Włoszech (gdzie znany jest również jako “Liscio”) i Hiszpanii; jest również nazywany “Beledi” i “Nostrale”;  we Włoszech odmiana ta dojrzewa w grudniu, wcześniej niż konkurencyjna odmiana Tarocco

Biondo Riccio: uprawiany we Włoszech

Byeonggyul: uprawiany na wyspie Jeju w Korei Południowej

Cadanera: beznasienna pomarańcza o doskonałym smaku uprawiana w Algierii, Maroku i Hiszpanii; zaczyna się dojrzewać w listopadzie i jest znany z szerokiej gamy nazw handlowych, takich jak Cadena Fina, Cadena sin Jueso, Precoce de Valence (“wcześnie z Walencji”), Precoce des Canaries i Valence san Pepins (“bezpestkowa Walencja”) ); po raz pierwszy uprawiano w Hiszpanii w 1870 r.

Calabrese lub Calabrese Ovale: uprawiane we Włoszech

Carvalhal: uprawiany w Portugalii

Castellana: uprawiany w Hiszpanii

Cherry Orange: uprawiane w południowych Chinach i Japonii

Klanor: uprawiany w Południowej Afryce

Fukuhara: uprawiany w Japonii

Gardner: uprawiany na Florydzie, ten pomarańczowy w środku sezonu dojrzewa na początku lutego, mniej więcej w tym samym czasie co odmiana Midsweet

Homosassa: uprawiana na Florydzie

Jaffa orange: uprawiany na Bliskim Wschodzie, znany również jako “Shamouti”

Jincheng: najpopularniejsza pomarańcza w Chinach

Joppa: uprawiany w Południowej Afryce i Teksasie

Khettmali: uprawiany w Izraelu i Libanie

Kona: rodzaj pomarańczowej Walencji wprowadzonej na Hawajach w 1792 roku przez kapitana George’a Vancouver ; przez wiele dziesięcioleci w XIX wieku pomarańcze te były wiodącym eksportem z dzielnicy Kona na Wielkiej Wyspie Hawajów; w Kailua-Kona niektóre z oryginalnych zapasów wciąż owocują

Lue Gim Gong: uprawiana na Florydzie, jest wczesnym potomkiem opracowanym przez Lue Gim Gong , chińskiego imigranta znanego jako “Citrus Genius”; w 1888 roku Lue zapyla krzyżowo dwie odmiany pomarańczy – późną Walencję Hart i słodycz śródziemnomorską  i uzyskał owoc zarówno słodki jak i mrozoodporny; odmiana ta była propagowana w szkółce Glen St. Mary, która w 1911 r. otrzymała Srebrny Medal Dzikich Zwierząt przez Amerykańskie Towarzystwo Pomologiczne; pierwotnie uważany za hybrydę, pomarańcz Lue Gim Gong został później uznany za nucellarną rozsadę typu Walencja, która jest właściwie nazywana Lue Gim Gong. Od 2006 roku odmiana Lue Gim Gong uprawiana jest na Florydzie, chociaż sprzedawana pod ogólną nazwą Valencia

Macetera: uprawiana w Hiszpanii, znana jest z wyjątkowego smaku

Sadzonka pomarańczowa: chociaż hybryda, pomarańcza zwykle spełnia się z nasion, poprzez matczyną apomiksis

Malta: uprawiana w Pakistanie

Maltańska blondynka: wyhodowana w Afryce Północnej

Maltaise Ovale: uprawiane w Afryce Południowej i Kalifornii pod nazwą Garey’s lub California Mediterranean Sweet

Marrs: uprawiana w Teksasie, Kalifornii i Iranie, ma stosunkowo mało kwasów

Medan: uprawiany w Medan w Indonezji

Midsweet: uprawiany na Florydzie, jest nowszym potomkiem podobnym do odmian Hamlin i Pineapple, jest twardszy niż ananas i dojrzewa później; produkcja i jakość owoców są podobne do owoców Hamlina, ale sok ma głębszy kolor

Moro Tarocco: wyhodowany we Włoszech, owalny, przypomina tangelo i ma wyróżniającą się karmelową endokarpę; ten kolor jest rezultatem pigmentu zwanego anthocarpium, zwykle nie występującego w cytrusach, ale powszechnego w czerwonych owocach i kwiatach; pierwotna mutacja miała miejsce na Sycylii w XVII wieku

Mosambi: uprawiany w Indiach i Pakistanie, ma tak niski poziom kwasów i mdły, że można go zaklasyfikować jako bezkwasowy

Narinia: uprawiane w Andhra, w południowych Indiach

Parson Brown: uprawiany na Florydzie, w Meksyku i Turcji, kiedyś był szeroko uprawianym sokiem pomarańczowym na Florydzie, jego popularność spadła, ponieważ opracowano nowe odmiany z większą ilością soku, lepszą wydajnością oraz wyższą zawartością kwasów i cukrów; powstało jako przypadkowa sadzonka na Florydzie w 1865 roku; jego owoce są okrągłe, średnio duże, mają grubą, żwirową skórkę i zawierają 10-30 nasion

Pera: uprawiana w Brazylii, jest bardzo popularna w brazylijskim przemyśle cytrusowym i uzyskała 7,5 miliona ton w 2005 roku

Pera Coroa: uprawiana w Brazylii

Pera Natal: uprawiany w Brazylii

Pera Rio: uprawiany w Brazylii

Ananas: uprawiany w Ameryce Północnej i Południowej oraz w Indiach

Pontianak: owalna pomarańcza rośnie szczególnie w Pontianak w Indonezji

Premier: uprawiany w Południowej Afryce

Rhode Red: jest mutacją pomarańczowej Walencji, ale kolor jej ciała jest bardziej intensywny; ma więcej soku, mniej kwasowości i witaminy C niż Walencja; został odkryty przez Paula Rhode’a w 1955 roku w gaju w pobliżu Sebring na Florydzie

Salustiana: uprawiana w Afryce Północnej

Sathgudi: uprawiany w Tamil Nadu w południowych Indiach

Shamouti Masry: uprawiany w Egipcie; jest bogatszą odmianą Shamouti

Sunstar: uprawiany na Florydzie, ta nowa odmiana dojrzewa w połowie sezonu (od grudnia do marca) i jest bardziej odporna na zimno i spadek owoców niż konkurencyjna odmiana Pineapple; kolor soku jest ciemniejszy niż kolor konkurencyjnego Hamlina [48]

Tomango: uprawiane w Afryce Południowej

Verna: uprawiany w Algierii, Meksyku, Maroku i Hiszpanii

Vicieda: uprawiany w Algierii, Maroku i Hiszpanii

Westin: uprawiany w Brazylii